Películes encamentaes... de los 80
Gracies a los comentarios afalastisme a tirar por un tema que tengo perescaecíu nesti humilde blogue y que ye'l mio favoritu, el cine. He reconocer que soi un cinéfilu non tradicional y que soi quien a tragame 2 hores y media de película aburrida namás por tener vista una peli más, pero esti nun ye'l casu. Como'l tema preferíu de los comentarios foron los 80 pos voi siguir col tíulu que tenía pa esti tipu de posts "Películes encamentaes", pero añediendo-y de los 80 pa dir esbillando películes d'esos años que nun pueden pasar ensin ser vistes. Esta que vien darréu nun ye nin la meyor, nin la película
imprescindible d'esa década yá que yo nun me veo cola capacidá pa diutaminar esa xera, allá caún y los sos gustos nel cine, qu'esto ye como los colores, eso sí a min prestome enforma y veola como un referente del cine d'esa dómina y principalmente del xéneru "Anime".
- Akira: (1988, Katsuhiro Otomo) Esta gran obra del xéneru d'animación (ñegome a llamalu "dibuxos animaos"), más concretamente del estilu Anime xaponés, ye l'adautación de la novela gráfica (manga) del mesmu nome y del mesmu direutor, el xeniu Katsuhiro Otomo, autor d'otres grandes películes como "Steamboy" o l'adautación de "Metrópolis". Pa los que nun seyais aficionaos a esti xéneru, sabéi que foi'l primer gran ésitu d'una película d'esi calter y, por favor, nun vos quedar na estética y atendéi pal argumentu:
Nel añu 2019 el mundu tuvo a piques de la destrucción, tres una guerra nuclear qu'esfarrapó les grandes ciudaes del planeta. Trenta años depués, na megalópolis de Neo-Tokio, les seutes relixoses y los grupos estremistes, cultiven el mitu d'AKIRA, un "neñu cobaya" depositariu de la "enerxía absoluta" del que la so resurrección significaría pa Xapón l'alborecer d'una nueva era.
Kaneda y Tetsuo son miembros d'una banda que tien ente les sos aficiones les pelees escontra otres bandes sobre potentes motos. Nuna destes Tetsuo sofre un accidente. De magar entós, nun va ser el mesmu...
Pa los que yá tengais vista la película déxovos equí un videu, y avisu pa los que non (TIEN "SPOLIERS"):
Continuará...
Un saludu.
Esbilla
del.icio.us
VITY
Tenía ganes de ver esta pelí, igual miró nel vidiuclub esti finde. Estes navidaes taba en Galiza y echaron na TVG “Evangelion” –Evanxelión paezme que dicíen en gallegu- pero yera´l día 1 de xineru a les 10 de la mañana o asina y dormíme, l´argumentu yera asemeyáu pero perdila. Les pelis manga la verdá que puen llegar a ser xoyes d´arte, pero les series de la tele a vegaes cáfianme, tar 15 segundos viendo la mesma imaxe y que namás mueva la boca. Préstame Shin-Chan y suaño con velo na TPA n´asturianu pero dios que poco se curren l´animación.
Lo de dibuxos animaos xq ho? Los Simpson son dibuxos animaos, “Persepolis” una peli que ta agora en cartelera y nun ye precisamente pa guah.es ye animación, ¡¡¡a min me presten los dibuxos animaos!!! Y l´animación de plastilina tien muncha maxa, lo mesmo que los muñequinos de “Team America” que nun ye precisamente pa neños (tien hasta escenes de sexu oral).
Coime, ñegome a llamar "dibuxos animaos" al xéneru d'animación en xeneral, porque pa mi ye un términu qu'alquirió un significáu peyorativu (como bable hehe), ye lo típicu de que los "dibuxos animaos" son pa neños, pos non, ye un xéneru, con un nome, Animación. xD
capicci ;)
Ensin embargu, la meyor película d'animación de los años '80 ye The Land Before Time (equí más conocía como A la Gueta del Valle Encantáu) y sí, esta ye infantil (asina que pues nomala tantu "debuxos animaos" como "animación", XD).
PUXA'L CINE SPIELBERGIANU
Qué ye la meyor película d'animación? Baxo qué criteriu?
Ei, gracies pola traducción de wikia, creía que nun se podía facer, como en Google, que cagan pa tí si-yos lo pides... Gracies!! a ver si se convierte de verdá nuna alternativa opensource al Google
Ei, gracies pola traducción de wikia, creía que nun se podía facer, como en Google, que cagan pa tí si-yos lo pides... Gracies!! a ver si se convierte de verdá nuna alternativa opensource al Google
La meyor baxo'l puntu de vista artísticu (debuxos, el tipu d'animación), emocional y educativu, aparte de basase íntegramente na dialéutica de los personaxes, pudiendo perfeutamente prescindir del parosismu nes imaxes (del cuál sí faen usu n'Akira p'atrayer l'atención del espeutador).
Pos a min que quies que te diga, dende'l puntu de vista del espeutador, ensin aparame a mirar teunicismos, esa película nun soporta un segundu visionáu n'época adulta (la mayor parte de la vida) y reduz el so públicu al infatil, colo que la esclúi (dende'l mio puntu de vista) de tar ente les meyores del xéneru.
PD:El parosismu ye típicu del xéneru anime.
Bones dempués d'un llargu ratu.
Namás dicite que sí que soporta un segundu (y vixésimu si fae falta) visionáu, tantu que vila hai pocu y quedé increíblemente fascináu, polo que nun lo reduz a un públicu infantil (si bien va destináu a esti). Pero anque asina fuere ¿Qué más da a quién vaya destináu? Lo qu'importa ye la so calidá, y foi una auténtica obra mayestra comu poquísimes.
Home, ye una opinión, yo nun toi d'alcuerdu...
Buah nin, you llei'l comic!!!
Teo un primu, amái, qu'ía un freakie del cine oriental (Chinu, Xaponés ya de Hong-Kong)... Encamentaréi-yla