Religulous ye un documental dirixíu por Larry Charles y protagonizáu pol humorista estaunidense Bill Maher, presentador de Real Time With Bill Maher na cadena HBO. Según Maher, el títulu de la película ye un "portmanteau" ente les pallabres «Religion» (relixón) y «Ridiculous» (ridículu) (n'asturianu sedría relíxulu). Con esto quier dar a entender el tonu humorísticu del documental, que pretende ser una sátira de les relixones y los sos problemes asociaos.
Famosu pola so postura contraria a la relixón, Bill Maher esplora estremoas puntos de vista al traviés de los sos viaxes a distintos destinos relixosos pel mundu, como Xerusalén o'l Vaticanu, entrevistando a creyentes de toa mena, como Xudíos por Xesús, musulmanes, polígamos, satanistes, xasísidicos y inclusive a Raël, líder del Movimientu raelianu.
Nel documental, Maher tamién entrevista al neurocientíficu Dr. Andrew Newberg, autor de «Why We Believe What We Believe» (¿Por qué creemos no que creemos?), que se dedica a prauticar escáneres cerebrales a persones mientres recen, mediten o falen otros idiomes. El productor del documental ye Thousand Words y distribuiralo Lionsgate. Nun entamu, pensóse nun estrenu mundial que coincidiera coles vacaciones de Pascua de 2008, pero por mor a retrasos na post-producción, por problemes cola fuelga de guionistes, retrasóse la data del estrenu hasta xunetu. Y recientemente, volvióse a mover la fecha hasta'l 3 d'ochobre de 2008.
Gracies a los comentarios afalastisme a tirar por un tema que tengo perescaecíu nesti humilde blogue y que ye'l mio favoritu, el cine. He reconocer que soi un cinéfilu non tradicional y que soi quien a tragame 2 hores y media de película aburrida namás por tener vista una peli más, pero esti nun ye'l casu. Como'l tema preferíu de los comentarios foron los 80 pos voi siguir col tíulu que tenía pa esti tipu de posts "Películes encamentaes", pero añediendo-y de los 80 pa dir esbillando películes d'esos años que nun pueden pasar ensin ser vistes. Esta que vien darréu nun ye nin la meyor, nin la película
imprescindible d'esa década yá que yo nun me veo cola capacidá pa diutaminar esa xera, allá caún y los sos gustos nel cine, qu'esto ye como los colores, eso sí a min prestome enforma y veola como un referente del cine d'esa dómina y principalmente del xéneru "Anime".
Akira: (1988, Katsuhiro Otomo) Esta gran obra del xéneru d'animación (ñegome a llamalu "dibuxos animaos"), más concretamente del estilu Anime xaponés, ye l'adautación de la novela gráfica (manga) del mesmu nome y del mesmu direutor, el xeniu Katsuhiro Otomo, autor d'otres grandes películes como "Steamboy" o l'adautación de "Metrópolis". Pa los que nun seyais aficionaos a esti xéneru, sabéi que foi'l primer gran ésitu d'una película d'esi calter y, por favor, nun vos quedar na estética y atendéi pal argumentu:
Nel añu 2019 el mundu tuvo a piques de la destrucción, tres una guerra nuclear qu'esfarrapó les grandes ciudaes del planeta. Trenta años depués, na megalópolis de Neo-Tokio, les seutes relixoses y los grupos estremistes, cultiven el mitu d'AKIRA, un "neñu cobaya" depositariu de la "enerxía absoluta" del que la so resurrección significaría pa Xapón l'alborecer d'una nueva era.
Kaneda y Tetsuo son miembros d'una banda que tien ente les sos aficiones les pelees escontra otres bandes sobre potentes motos. Nuna destes Tetsuo sofre un accidente. De magar entós, nun va ser el mesmu...
Pa los que yá tengais vista la película déxovos equí un videu, y avisu pa los que non (TIEN "SPOLIERS"):
Depués de ver esti vidiu nel blogue "El trasgu d'Areces" como cinéfilu que soi nun pueo dexar d'enllazar esti vidiu con retalinos de lo meyor del cine de los últimos años n'asturianu. ¡Esfrutailu! Regalu de de Navidá pa toos/es sobremanera (pa mi) ye ver a Al Pacino falar n'ast por fin, y la escena de Pulp Fiction col gran Samuel L. Jackson, a ver si somos quien nun futuru a ver estes coses na TPA...
En metanes de la nueche, el 2 d'Ochobre de 1988, Donnie (Jake Gyllenhaal) ye espertáu por una voz estraña que lu lleva fasta un campu de golf onde un coneyu, de proporciones humanes, y xeitu demoníacu nomáu Frank desplica-y a que'l mundu va acabase en 28 díes, 6 hores, 42 minutos y 12 segundos. A la mañana siguiente, Donnie espiertase en medio'l campu de golf, torna a so casa y descubre qu'un motor d'un avión cayó del cielu a la so habitación.
Equí entamen una serie d'asocedíos que faen una trama confusa, y que trata d'espresar temes como l'esistencialismu y paradoxes que nun son desplicaes demientres la película. Poro, esiste una bayura d'interpretaciones de la misma.
La película dirixida por Richard Kelly nel 2001, nun tuvo bona acoyida nel cine, pero tres espublizase en VHS y en DVD afitose como una película de cultu.
El Nota (Jeff Bridges) ye un home d'unos 40 años, fumador de marihuana, paráu, y al que-y presta beber "Rusu Blancu" vive en Los Angeles y un día un par de matones tracamundienlo col millonariu Jeff Lebowski. Tres pega-y una bona paliza y mexa-y na alfombra, "El Nota" entamará a ser el protagonista d'una enguedeyada hestoria colos sos "dimes y diretes" qu'entamará cuando esti va a la gueta del Gran Lebowski pa que-y merque una alfombra nueva y acaba viendose endolcáu nuna bayura de poblemes que camudarán la so rutinaria y pacífica vida. Na so "aventura" tará tamién el so collaciu Walter Sobchak(John Goodman) un home perafeutáu pola Guerra del Vietnam y que nun dexa d'enaltecer la muerte de los sos compañeros nel campu de batalla y d'una mena más secundaria por Donny (Steve Buscemi) l'otru collaciu del Nota y Walter yá que siempre van los tres xuntos a xugar a los bolos.
Esta película dirixida polos hermanos Coen (Joel y Ethan) nel añu 1998 ye ensin dulda una de les obres mayestres d'esti par de xenios y una de les tantes películes de cultu, qu'equí vos voi dir amosando.
Énte la nidia y involuntaria división del mio blog en seiciones más o menos definíes veome na obligación d'entamar a etiquetar toles entraes sigún estayes estremaes (yá sía música, política asturiana o estranxera, llingua...) y emprimo la xera con una nueva seición na que vos encamentare a ver películes qu'a min como cinéfilu prestenme a esgaya y que camiento que tol mundu habría de ver.
La seición va estrenala "Pulp Fiction" película dirixida por Quentin Tarantino y protagonizada por John Travolta, Samuel L. Jackson y Uma Thurman.
Magar que Quentin Tarantino nun ye ún de los mios direutores preferíos reconozo que tien una mena de facer cine especial y qu'en dellos casos convierte les sos narraciones en braeres obres d'arte, ún de los puntos fuertes d'esti direutor ye'l facer que les escenes más hilarantes o estrañes queden arodiaes d'una atmósfera de comedia xugando siempre col humor prietu y sádicu que tan bien remana, esto queda espeyáu tanto en "Pulp Fiction" como en "Reservoir Dogs" (pa min les sos meyores películes) o mesmamente en "Kill Bill 1 y 2". Amás suel arodiase d'un grupu d'actores que rellumen y faen que la película medre en calidá al interpretar de bona gana les ocurrencies de Quentin, nesti casu amás de los actores yá mentaos (que faen un perbon papel) s'amiesta Bruce Willis actor qu'anque nun ye tan renomáu como otros tien un bon olfatu pa escoyer los papeles y tien participao nuna bayura de películes de cultu asina como d'autenticos "Blockbusters" que nun tienen tanta calidá pero que cola so presencia tienen l'ésitu afitáu.
Argumentu:
La película consta de trés histories curties que Tarantino escribió cuando yera mozu; histories que s'entremecen sigún avanza'l film.
La película entama con un home y una muyer nuna cafetería que van atracar. Tres finar los créitos, la historia sigue con unos «gángsters», Vincent Vega (John Travolta) y Jules Winnfield (Samuel L. Jackson), que son unviaos pol so xefe Marsellus Wallace (Ving Rhames) a un pisu de lladrones aficionaos a "rescatar" un extrañu maletu. Al aportar al pisu recuperenlu. Entós entama la primer historia: «Vincent Vega y la muyer de Marsellus Wallace». Nesta historia, Vincent ha de llevar a cenar a Mia (Uma Thurman), la muyer de Marsellus, yá qu'él tien qu'ausentase.
La segunda historia: «El reló d'oru» narra'l timu de Butch (Bruce Willis) a Marsellus Wallace y la so problemática fuxida de la ciudá.
Na tercera: «La situación con Boonie», tamos otra vuelta nel pisu nel que Vincent y Jules recueyen el maletu, tres ser atacaos escapen col atacador nun coche nel qu'ocurre "un incidente" que-yos ubliga a esconder el coche y arreglalu. Nesta historia apaecen Jimmie (Quentin Tarantino), un amigo de Jules, y el Señor Lobo (Harvey Keitel).
Toes estes histories mecíes ente sí dan llugar a un argumentu sosprendente del qu'espero nun vos tener revelao muncho a los que nun la vistis y per otru llau a los que teneis la suerte de tenela vista espero que vos preste'l resume que faigo de la peli asina como'l video musical con imáxenes de la peli que vos apurro equí:
PD:Los cinéfilos más mayores camentareis qu'esta peli yá ye mui vieya pa ser encamentada pero toi seguru de qu'hai xente a esgaya qu'entá nun la vió, mesmamente yo nun la ví fasta va bien poco y espero que depues d'esti artículu los cinéfilos más mozos, los non cinéfilos o simplemente daquién s'anime a vela por primer vez o a facer un revisionáu que nunca vien mal.
Esbilla
del.icio.us
VITY
