Otru añu más el día de les lletres desendolcase nun doble sen, per un llau, ye otru día más na xornada vindicativa d'un drechu irrenunciable como ye la oficialidá, drechu que reclamamos saliendo otra vuelta a les cais, y pel otru ye un día nel que cellebramos la bayura y calidá de les nueses lletres col actu entamáu pola Academia de la Llingua Asturiana nel teatru campoamor.

Manifestación que tuvo un calter más especial qu'otres, porque resulta que nesti mes de mayu vamos tener unes elleiciones nes que vamos escoyer los nuesos representantes políticos na Xunta Xeneral por otros 4 años, llexislatura na que se fadrá'l remocique del nuesu estatutu d'autonomía, estatutu que ye fundamental que recueya los drechos llingüisticos de los asturfalantes d'igual mena qu'a los que falen castellán.

Como ye vezu nun faltaron representantes políticos de toa triba...dende los yá veceros Valledor y Palacios, que paez que nun se quieren enterar de que lleven nel gobiernu 4 años, y que van a toes o cuasi toles manifestaciones pol asturianu de los caberos años, Xuan Xosé y Marqués qu'han d'amosar que tán pola oficialidá magar que, pasen per estes manifestaciones dacuando y a les que Marqués, al qu'enxamás nun sentí falar asturianu pasa cada 4 años, xente del PCPE que yá lleven tiempu amosando que quieren entamar a trabayar pol idioma, y el mayor cortexu de toos, Unidá, coalición que munchos califiquen d'elleutoralista, pero que foi quien a atropar tres de les sos pancartes a unes 250 persones con banderes d'Andecha Astur ya Izquierda Asturiana.

Pero meyor que lo veais nesti video:

No que cinca a la cellebración entamada pola Academia, xunto dempues de la manifestación y de la llectura del manifiestu de la mesma, tamién cuntó cola presencia de los mesmos representantes políticos a los que s'amestó Trevín, al paecer nuevu escritor de les nueses lletres al lleer un testu de so mentanto la llectura de rellatos na Xunta Xeneral.

Los actos desendolcaos pola Academia foron los que vienen darréu:

-Entamu musical a cargu d'Andrea Fernández Joglar, qu'interpretó a la gaita "Ecos de la Quintana" y "La Xota'l Centru".
-Xunta Estraordinaria de l'Academia; cola llectura del acta per parte del secretariu Roberto González-Quevedo.
-Acoyida de la nueva académica de númberu.
-Pallabres de Marta Mori d'Arriba.
-Discursu institucional de la Presidenta de l'Academia.
-Esbilla de poemes y llectura de los mesmos inxertos en Lletres Asturianes 95, por Sonia Avellaneda y Próspero Morán.
-Actuación del grupu Tejedor qu'interpretó; Muñeires pa Gordon Duncan, Jota la Punta, Añada pa Julia, Seique non (n'alcordanza a Ígor Medio y Carlos Redondo) y Saltón d'Iyana, amás de 2 temes más a pidimientu popular.
-Y per últimu la interpretación a la gaita del Himnu d'Asturies, que foi acompangáu polos cientos de persones en pie qu'ellí mos aconceyamos.

Toos estos actos tuvieron salpicaos de pidimientos d'oficialidá, glayíos de ¡Puxa Asturies! y un ¡Izquierda Unida nun traiciones! dirixíu a Valledor mui graciosu.

Y en sofitu a la candidatura d'Unidá pa esparder los sos videos y materiales dende tolos medios posibles apurrovos equí'l video del so cortexu na mani:

Un saludu.

Etiquetas: Llingua, Reportaxe blancu

“Soberanía ye nun tener un soldáu estranxeru más en suelu llariego. Si tenelos nun ye gran torga, d'alcuerdu, en 2009 podemos renovar el conveniu de la basa de Manta si EEXX mos permite poner una basa ecuatoriana en Miami”. D'esta mena anunció Rafael Correa, presidente d'Ecuador, la so intención de nun renovar l'alcuerdu que permite a EEXX tener una basa militar en suelu ecuatorianu, intención que ratificó demientres la I Conferencia Internacional pol Desaniciu de les Bases Militares Estranxeres, cellebrada en marzu nesti país.

Oficialmente, EEXX tien 737 bases en 130 países -un 95% de toles bases a nivel mundial- qu'agospien al rodiu de 200.000 militares, otros 200.000 civiles y 81.425 contrataos llocales. En total, 3.000 millones de metros cuadraos ocupaos por bases estaunidenses fora del so territoriu. Pero na práutica, el númberu de bases d'EEXX nel estranxeru pue algamar les mil, sigún l'analista Chalmers Johnson, yá que l'últimu "Base Structure Report", cincante a 2005, nun cuntabiliza les afitaes en Kosovo, Afganistán, Iraq, Kirguizistán, Israel, Qatar, Turquía, Gran Bretaña... Mil bases que conformen lo que Johnson califica como'l “imperiu americanu de bases”, y del que'l so espardimientu ta lloñe de tar aparáu.

De fechu, la estratexa de reestructuración de la rede de bases militares estaunidenses nel mundu p'adautala a “les nueves menacies” tres la fin de la Guerra Fría y el 11-S, y concretada en 2004 nel Global Posture Review, tien como envís la creyación d'una telaraña de pequeñes bases, les nomaes lily pads, que permitiríen el despliegue d'una fuercia militar más flesible dende los EEXX a cualaquier puntu del mundu nun tiempu récor y que-yos permitiría actuar en varios frentes a la vez. Les lily pads- ‘nenúfares’, porque permitiríen a les fuercies d'EEXX blincar d'un “focu caldíu” a otru d'igual mou qu'una xaronca emplega los nenúfares nun estanque- agospien a ente mil y 3.000 soldaos, pero con capacidá para xorrecer esti númberu en momentos puntuales. La intención, anunciada por Bush, de facer tornar a EEXX a 70.000 militares y 100.000 civiles de varies bases afincaes n'Alemaña y Corea del Sur tres la II Guerra Mundial, se verá acompangada pola medra d'estes bases a lo llargo de lo que los espertos del Pentágonu denomen l'“arcu d'inestabilidá”, ye dicir, un área que va dende América Llatina fasta Asia, pasando per África, los Balcanes, Oriente Mediu y el Cáucasu, unes zones riques en recursos ñaturales y poles que pasen les rutes estratéxiques del petróleu y los hidrocarburos. Mientres, al yá eleváu númberu de bases n'Europa, s'amestarán lily pads en Rumanía y Bulgaria, y la instalación na República Checa y en Polonia d'un radar como parte del proyeutu d'escudu antimisiles. Esta rede de bases s'utilizaría en “la llarga guerra” plantegada pol Pentágonu “escontra'l terrorismu y otres menacies”, y de la que'l so oxetivu, según el Quadrennial Defense Review de 2006, ye poder “aperiar en tol mundu” y “derrotar rápidamente” a dos alversarios en campañes militares simultánees. Sigún el periodista Nicolas J. S. Davis, “mentanto declina'l suministru de petróleu, les lily pads tienen un oxetivu militar específicu: organizar operaciones ufiensives conforme xurdan oportunidaes pa imponer nuevos rexímenes políticos y comerciales en nome de la estabilidá y les necesidaes d'un mundo sedientu de petróleu”.

Pa lleer l'artículu completu orixinal (en castellán) calca nel enllaz Periódicu Diagonal

Un saludu

Etiquetas: Imperialismu

La ponte "Golden Gate" ye ún de lo llugares favoritos non sólu de los turistes, sinón tamién de los suicides, tal y como preba un polémicu documental que se filmó demientres un añu los avatares na ponte na bahía de San Francisco.

Miles de turistes circulen cada añu pela emblemática ponte pa esfrutar del océanu, les vistes del perfil sinuosu de la ciudá de les colines o les de la islla d'Alcatraz.

Pero los turistes nun tán nel puntu mira d'Eric Steel, un cineasta qu'afincó les sos cámares mentanto un añu pa capturar 19 saltos y otros tantos intentos dende la ponte.

Munchos consideren al "Golden Gate" el llugar onde se cometen más suicidios nel mundiu.

Dende que se construyó, en 1937, tán documentaos 1.300 saltos, ente ellos los de Roy Raymond, el fundador del imperiu de ropa interior Victoria's Secret, en 1993, y Duane Garrett, demócrata y collaciu del vicepresidente Al Gore, en 1995.

La cifra total, sicasí, ye probablemente muncho más alta, yá qu'a ello habría que sumar les lexones de suicides furtivos que salten pela noche.

Parte del magnetismu ye por mor de qu'esta, a estremancia d'otres pontes, tien una barandiella esterior que facilita les coses, fasta'l puntu de qu'un psiquiatra llocal dixo al respeutive que ye "como tener una pistola cargada na mesa de la to cocina".

Etiquetas: Curiosidaes

Esta parodia de Hitler (Hynkel's) fecha por Chaplin na película "El Gran dictador" tien yá 67 años pero sigue faciendo gracia, da igual que seya xente mozo o vieyo'l que la vea, la parodia ye graciosa y ye un idioma mundial que nun entiende de llendes nin de tiempu. Poro, propongo que puxemos pol humor como llingua oficial, ye dicir que:

L'humor ha de gociar de protección. Ha promovese'l so usu, el so espardimientu nos medios de comunicación y la so enseñanza, respetando en tou casu les variantes locales.

Esti otru video tamién ye foriatu pero ta dobláu al castellán y tamién ye gracioso pese a que los Monty Python yá son de los años 70 y esta película ("Se armó la gorda") seya de 1971.

Nós n'Asturies hemos de puxar pa que se ponga en prautica la llei d'usu del humor y finar con coses como estes na nuesa televisión.
QUE NUN TIENEN NIN PUTA GRACIA

Por un humor asturianu y que mos faiga rir de verdá a toos. ¡L'humor llingua oficial!

Comment posted by Jesus
at 2/23/2007 2:45:00 AM
Jeje, yes un poquiñin tramposín Vity, facer una esbilla de lo meyor del humor de tolos tiempos pa metenos al final al 'memo burgués del añu' nun ye xugar llimpio. Yo ye que al tipo esi de la TPA nun sé onde-y vieron la gracia. Bueno sí, n'esa canal de 'graciosetes', que no de humoristes, de la Paramount Comedy, que yo nun-y veo la comedia por nengún llau y tan metiéndonoslo a embute.

Etiquetas: Artículos blancos, Humor

Viendo esti video tendríen que poneseme los pelos como escarpies dau'l derroche d'asturianía d'estes 20.000 persones, onde rescamplen los colores azul y mariellu, y el nome d'"Asturias" ta en boca de toos, onde s'alaben les fazañes de los astures, los mineros y de Fernando Alonso...pero nun ye asina, danme en cierta maner fasta vergoña.

Respeto que se puedan sentir mui asturianos y tol rollu, pero de xuru que d'esos miles de persones nin mil se pasaron per una mani pol asturianu, de xuru que voten partíos españoles y tán arguyosos de "construir Asturias", nun hai nada más cierto qu'eso, tán construyendo "Asturias" esa comunidá autónoma española que reñega del so pasáu y qu'estrapaya, ridiculiza o escaez la so propia cultura, o permite con impasibilidá qu'otros lo faigan por ellos, esa comunidá qu'amuesa la so máxima identidá col dichu d'''Asturias es España y lo demás tierra conquistada", esa Asturias avergoñada.

Pero si eses persones, se dedicaren a construyir Asturies otru gallu canciaría, maxinaivos una manifestación pola oficialidá el doble de grande, partíos asturianos col doble de votos, y el doble de persones que nun s'avergoñen de la so identidá. Con eso si construyes daqué, sinón mentantu siguiremos enfotaos nos trunfos de Fernando Alonso, los cancios tan asturianos de Melendi o nos políticos mazcaraos d'asturianos.

La cosa ye simple; o puchamos por Asturias o puxamos por Asturies, vosotros decidís.

Comment posted by Jesus
at 2/3/2007 9:15:00 AM
Nun sé por qué t'esmoleces. Esti videu ye una amuesa de la realidá asturiana, d'una mocedá que nun vive conflictu dengún pola integración de so patria n'España, pero que ta argullosa de la historia, de la cultura y de les peculiaridaes del so país. ¿Imaxines una actuación d'esta mena de la Oreja de Van Gogh, qu'acabara con un Gora Euskadi y besando ikurriñes?
El sentir 'nacional' asturianu ta ehí, pesa el 'Asturias es España...' y el covadonguismu, pero ta ehí. Namás falta que haya quien seya quién a empobinalu a mou pa qu'el país medre y seya meyor. Un saludín. (Soi Jesusito)

Etiquetas: Artículos blancos

Nun ye que yo me considere nengún académicu, lletráu o filologu pero hai una cosa que me ta cabreando dende qu'entame a dar esti añu por primer vez clas de llingua asturiana... Non solo la mayestra nun fala n'asturianu, nin sabe lleer correutamente sinón que nun sabe enseñar, tanto ye asina que la xente ta emprimando a pillá-y noxu yá non solo a l'asignatura y a la paisana sinón a l'asturianu. La cosa ye simple, los más de los qu'escoyeron l'asignatura ficiéronlo "porque ye fácil", non por vindicación llingüística, nin siquiera por interés, sinón porque ye fácil d'aprobar y murniamente esto suel ser asina en munchos centros onde les clases d'asturianu nun pasen de ser una hora llibre, mesmamente nel mio centru l'asignatura tien esa fama pola profesora del añu pasáu que dexaba falar siempre y cuando se falara n'asturianu, claro ta qu'ella nun s'esmolecía en si lo facíen o non...y asina mos va. Dende tolos movimientos asturianistes vemos perimportante la escolarización n'asturianu y añu tres añu va medrando'l númberu d'escolinos qu'opten por cursar llingua y esto debería alegranos, pero yo soi testigu de qu'entá nos queda muncho camín per delantre na normalización de la enseñanza del asturianu...entamando polos profesores.

Etiquetas: Artículos blancos